Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Nowym Sączu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 marca 2025 r.

Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący: Ławnicy:	Sędzia Marek Wójcik Anna Ogórek, Liliana Krawczyk-Ziaja
Protokolant:	Anna Repetowska

po rozpoznaniu 6 marca 2025 r. w N.

na rozprawie

sprawy z powództwa D. G.

przeciwko Ś. (...) w L.

o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenie umowy o pracę

I. Zasądza od strony pozwanej Ś. (...) w L. na rzecz powódki D. G. kwotę 18 950,00 zł (osiemnaście tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt złotych) tytułem odszkodowania za niezgodne z przepisami rozwiązanie umowy o pracę;

II. Zasądza od strony pozwanej Ś. (...) w L. na rzecz powódki D. G. kwotę 720,00 zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem kosztów zastępstwa prawnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Anna Ogórek Sędzia Marek Wójcik Liliana Krawczyk-Ziaja

Sygn. akt IV P 358/24

UZASADNIENIE

wyroku z 6 marca 2025 r.

D. G. w pozwie z dnia 12 grudnia 2024 r. przeciwko Ś. (...) w L. wniosła o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne, a w razie upływu okresu wypowiedzenia o przywrócenie do pracy, na dotychczas zajmowanym stanowisku pracy, a jeśli uwzględnienie tego żądania byłoby niemożliwe lub niecelowe o orzeczenie o odszkodowaniu.

Uzasadniając żądanie powódka wskazała, że strona powodowa w uzasadnieniu wypowiedzenia o pracę z dnia 22 listopada 2024 r. nie podała żadnych szczegółów dotyczących nieprawidłowego wykonywania pracy przez powódkę. Zdaniem powódki, strona powodowa w dniu 22 listopada 2024 r. miała nie wydać jej kopii wypowiedzenia, które otrzymała, jej zdaniem o zmienionej treści, dopiero w dniu 27 listopada 2024 r. po wielu utarczkach słownych z pracodawcą. Powódka w uzasadnieniu wskazała również, iż do dnia dzisiejszego nie otrzymała klarownych informacji na temat treści skarg oraz przez jakie osoby zostały one złożone. Powódka podkreślała również, że nie ma pojęcia czym miał objawiać się jej konfliktowy charakter, bowiem nie znajdowała się ona w żadnym sporze z innymi pracownikami Ś. (...), ani uczestnikami zajęć. Zdaniem powódki istotne znaczenie miał również fakt, iż łączą ją więzy rodzinne z I. C. tj. kierowniczką pracodawcy, co mogło mieć wpływ na zachowania kierowniczki w stosunku do niej.

W odpowiedzi na pozew (k. 29-35) strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości. Uzasadniając swoje stanowisko podniosła, iż wskazane w wypowiedzeniu umowy o pracę przyczyny są prawdziwe i zasadne. Zdaniem strony pozwanej powody, które wskazane zostały w uzasadnieniu wypowiedzenia umowy o pracę były powodami, które faktycznie zaistniały oraz były one ważne dla oceny pracy powódki, konkretne i możliwe do zweryfikowania.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka D. G. pracowała w Ś. (...) w L., będący jednostką organizacyjną miasta L. w okresach od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia 29 grudnia 2014 r., od dnia 15 września 2016 r. do dnia 15 listopada 2017 r. oraz od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. na stanowisku terapeuty. Strony od dnia 25 listopada 2019 roku zawarły umowę na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie z zawartą umową powódka zajmowała stanowisko terapeuty.

(bezsporne, akta osobowe D. G.)

Wynagrodzenie powódki wynosiło na początku umowy o prace 3 600 zł brutto, a następnie za porozumieniami zmieniającymi warunki wynagrodzenia wyniosło 5 000 zł brutto miesięcznie.

(dowód: porozumienie zmieniające warunki wynagrodzenia z dnia 22.04.2025 r. k. 12, porozumienie zmieniające warunki wynagrodzenia z dnia 23 września 2024 r. k. 13)

Praca powódki w trakcie trwania stosunku pracy polegała na m.in. na prowadzeniu zajęć terapeutycznych, treningów umiejętności społecznych indywidualnie lub grupowo, prowadzenia terapii będącej pośrednią formą leczenia chorób psychiatrycznych, wsparcia i pomocy podopiecznym w czynnościach życia codziennego oraz życzliwego i taktownego stosunku do podopiecznych.

(dowód: zakres obowiązków służbowych D. G. k. 17, zeznania świadka A. K. k. 104)

W dniu 6 czerwca 2024 r. na wniosek podpieczonych odbyło się spotkanie społeczności Ś. (...) z udziałem psychologa, w którym omawiany był temat powrotu powódki do pracy. Podczas w/w spotkania jego uczestnicy wyrazili obawę co do powrotu powódki do pracy. Sytuacja ta była spowodowana obawą uczestników przed nadchodzącą zmianą. Uczestnicy reagują zazwyczaj źle na spodziewane zmiany.

(dowód: notatka służbowa z dnia 6 czerwca 2024 r. k. 46, zeznania świadka B. L. k. 125, zeznania strony pozwanej k. 128)

Powódka w październiku 2024 roku po urlopie macierzyńskim i wychowawczym powróciła do pracy. Zakres obowiązków w ramach ostatniej umowy został powódce przekazany w dniu 19 listopada 2024 r. Powódka w takcie trwania stosunku pracy złożyła skargę do Państwowej Inspekcji Pracy dotyczącą nierównego traktowania jej w zatrudnieniu przez stronę pozwaną.

(dowód: zakres obowiązków służbowych D. G. k. 17, pismo k. 30-33, zeznania powódki k. 126-127, zeznania strony pozwanej k. 127-128)

W dniu 22 listopada 2024 roku pracodawca wręczył powódce rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem wraz z informacją o zwolnieniu powódki z obowiązku świadczenia pracy w Ś. (...) w L.. Jako przyczynę wypowiedzenia wskazano niewłaściwe wykonywanie pracy terapeuty, liczne skargi składane na powódkę przez uczestników zajęć terapeutycznych oraz konfliktowy charakter, który rzutował na współpracę z podopiecznymi i współpracownikami, co spowodowało całkowitą utratę zaufania do powódki ze strony pracodawcy.

Powódka odmówiła podpisania wypowiedzenia umowy o prace. W trakcie wręczania wypowiedzenia powódka dopytywała się czego dotyczyły skargi i jakie to były skargi. Nie uzyskała odpowiedzi na w/w pytania od strony pozwanej.

(dowód: nagranie rozmowy k. 40, informacja o zwolnieniu z obowiązku świadczenia pracy k. 16, notatka z wręczenia wypowiedzenia o pracę k. 39, zeznania powódki k. 126-127, zeznania strony pozwanej k. 127-128)

Powódka w dniu 27 listopada 2024 roku udała się do miejsca pracy w celu wydania jej rozwiązania umowy o pracę. Powódka podnosiła, iż nie jest to to samo wypowiedzenie, które otrzymała do podpisania w dniu 22 listopada. Powódce po burzliwej dyskusji wydane zostało wypowiedzenie umowy o pracę.

(dowód: rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem k. 11, notatka z incydentu wtargnięcia pracownika do zakładu pracy k. 58-59, nagranie rozmowy k .8,7 zeznania powódki k. 126-127, zeznania strony pozwanej k. 127-128 )

W dniach 26 i 28 listopada 2024 roku powódka złożyła skargi do Burmistrza Miasta L. na I. C., Kierowniczkę Ś. (...) w L., które dotyczyły stosowania wobec powódki mobbingu przez stronę pozwaną. Rada Miasta L. uchwałą nr XI.91.25 z dnia 31 stycznia 2025 r. odstąpiła od rozstrzygnięcia skarg powódki.

(dowód: uchwała nr XI.91.25 Rady Miasta L. z dnia 31 stycznia 2025 k. 114-116, Oficjalna skarga z dnia 26.11.2024 r. k. 117-121, oficjalna skarga z dnia 28.11.2024 k. 122-123, zeznania powódki k. 127, zeznania strony pozwanej k. 128 )

Ustalając stan faktyczny sąd oparł się na zgromadzonych w aktach sprawy dokumentach, zeznaniach złożonych przez świadków oraz na zeznaniach powódki i strony pozwanej.

Sąd nie dał wiary dowodom w postaci skarg złożonych przez uczestników zajęć. Słusznie wskazała powódka w zeznaniach, że skargi te są napisane w sposób profesjonalny i żaden uczestnik nie mógł ich sam napisać. Potwierdzają to zeznania świadków, którzy nie potrafili określić, ile było złożonych skarg oraz przez których uczestników zostały one napisane. Pierwsze skargi pojawiły się już po kilku dniach od powrotu powódki do pracy, co zdaniem sądu wskazuje, że sporządzenie w/w skarg miało na celu przygotowanie do wypowiedzenia umowy o pracę powódce (dowód: skargi uczestników zajęć k. 47-49, 51-57, zeznania powódki k. 127).

Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadka B. L., która w sposób dokładny i przekonywujący przekazała informacje na temat przebiegu spotkania z uczestnikami, które odbyło się w dniu 6 czerwca 2024 roku, co znalazło potwierdzenie w zeznaniach innych świadków, którzy również uczestniczyli w/w spotkaniu. Ponadto zeznania świadka potwierdziły również, wersję powódki, że nie odbyły się żadne spotkania powódki z kierowniczką.

Zeznania świadka A. K. sąd uznał za częściowo wiarygodnie, bowiem zgadzają się one zeznaniami świadka B. L. oraz zeznaniami powódki dotyczącymi braku przypadku niewłaściwego wykonywania przez powódkę swojej pracy. W pozostałym zakresie sąd nie dał wiary zeznaniom świadka. Zeznania te powinny być oceniane z rezerwą gdyż mogą one mieć charakter stronniczy, ze względu na więzy rodzinne świadka z kierowniczką I. C., która jest żoną kuzyna strony pozwanej.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka I. Z. na okoliczność przebiegu spotkania, które odbyło się 6 czerwca 2024 roku. Z kolei nie są wiarygodne zeznania tego świadka dotyczące skarg składanych przez uczestników zajęć. Świadek nie potrafił wskazać ile osób złożyło w/w skargi na powódkę, jakie to były skargi oraz czego one dotyczyły.

Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka A. L., bowiem świadek pomimo szczegółowego opisu zdarzenia, które miało miejsce 27 listopada 2024 roku, nie potwierdziła czy strona pozwana w sposób jasny i konkretny przekazała powódce czego dotyczyły złożone na nią skargi. Świadek wskazała wyłącznie, że były skargi na powódkę oraz że ta informacja została przekazana przez kierowniczkę dużo wcześniej, jednak ona sama w tym nie uczestniczyła. Świadek zeznała również, że była świadkiem skargi, dotyczącej tego, że w jednym z pomieszczeń odbywało się malowanie lakierem ozdób, powódka miała rozpylić lakier w pomieszczeniu.

Sąd obdarzył wiarą w znacznej części zeznania powódki D. G.. Powódka w zeznaniach wyjaśniła, że nie zostały jej w dokładny i konkretny sposób wskazane przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę oraz nie udzielono jej informacji na temat skarg, które się na nią pojawiły, co potwierdzone zostało nagraniu z dnia 22 listopada 2024 r. Sąd dał również wiarę zeznaniom powódki w zakresie braku spotkań pomiędzy powódką a kierowniczką I. C., co znalazło potwierdzenie w zeznaniach świadka B. L.. Natomiast w zakresie braku występowania konfliktu pomiędzy powódką a stroną pozwaną, sąd nie dał wiary zeznaniom powódki, bowiem jak wskazała sama powódka, powodem wypowiedzenia jej umowy o pracę był trwający rozwód pomiędzy jej bratem a kierowniczką I. C..

Sąd nie dał wiary zeznaniom strony pozwanej, bowiem nie przekazała ona w sposób dokładny oraz konkretny czego dotyczyły skargi uczestników oraz od kogo one były. Strona pozwana podczas zeznań wskazała, że przekazała ustnie powódce informacje dotyczącą treści skarg, co jednak koliduje z nagraniem rozmowy z 22 listopada 2024 roku oraz zeznaniami powódki. Sąd nie dał również wiary zeznaniom strony pozwanej, w których wskazała, że obserwowała powódkę podczas wykonywania różnych obowiązków co nie znajduje potwierdzenia w zeznaniach innych świadków. Brak jest również potwierdzenia w zeznaniach świadków, na odbycie się spotkania w dnia 14 października 2024 roku pomiędzy powódką a kierowniczką I. C., które miało dotyczyć sposobu prowadzenia przez nią zajęć.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 45 § 1 k.p. pracownik, który uważa, że wypowiedzenie mu umowy o pracę na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu tych umów, może domagać się przed sądem pracy orzeczenia o bezskuteczności wypowiedzenia, lub gdy umowa uległa już rozwiązaniu może żądać przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach.

Możliwość żądania uznania wypowiedzenia za nieuzasadnione jest wyrazem szczególnej ochrony trwałości stosunku pracy nawiązanego na podstawie umowy na czas nieokreślony. Aby umożliwić sądowi pracy kontrolę w tym zakresie na pracodawcę, zgodnie z art. 30 § 4 k.p. nałożony został obowiązek podania w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy przyczyny uzasadniającej takie oświadczenie woli.

Przyczyny wypowiedzenia podane w piśmie z dnia 22 listopada 2024 r. tj. niewłaściwe wykonywanie pracy terapeuty, liczne skargi składane przez uczestników zajęć terapeutycznych oraz konfliktowy charakter rzutujący na współpracę z podopiecznymi i współpracownikami, skutkujące całkowitą utratą zaufania przez pracodawcę, można uznać za przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę.

Z ustaleń sądu wynika jednak, że istotnym czynnikiem mogącym mieć wpływ na wypowiedzenie umowy powódce był fakt, że pomiędzy powódką, a I. C. istniał konflikt na tle prywatnym. I. C. jest powiązana rodzinnie z powódką, albowiem była ona żoną brata powódki, z którym jest w trakcie rozwodu.

Istotne znaczenie w sprawie będzie mieć również fakt, iż pomiędzy powrotem powódki do pracy w październiku, a wręczeniem jej wypowiedzenia umowy o pracę, minął bardzo krótki okres czasu. Nawet gdyby przyjąć, że powódka dopuściła się pewnych nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków, to strona pozwana winna dać powódce szansę na poprawę swojego zachowania oraz dać możliwości zaadoptowania się w pracy po długim okresie nieobecności.

W rozwiązaniu umowy o prace wręczonym powódce 22 listopada 2024 roku, przyczyny zostały wskazane w sposób ogólnikowy i niekonkretny. Powódka przy wręczeniu wypowiedzenia domagała się wyjaśnienia przez pracodawcę: na czym konkretnie polegało niewykonywanie obowiązków i czego dotyczyły składane na nią skargi. Takich informacji od pracodawcy nie uzyskała.

W judykaturze przyjmuje się, że sprostanie przez pracodawcę wymaganiom określonym w art. 30 § 4 k.p. polega na wskazaniu przyczyny wypowiedzenia w sposób jasny, zrozumiały i dostatecznie konkretny. Powołany przepis dopuszcza różne sposoby określenia tej przyczyny, jednakże z oświadczenia pracodawcy powinno wynikać w sposób niebudzący wątpliwości, co jest istotą zarzutu stawianego pracownikowi, gdyż to on ma wiedzieć i rozumieć, z jakiego powodu pracodawca dokonuje wypowiedzenia. Naruszenie art. 30 § 4 k.p. zachodzi zatem wówczas, gdy pracodawca w ogóle nie wskazuje przyczyny wypowiedzenia lub gdy jest ona niedostatecznie konkretna, a przez to niezrozumiała dla pracownika i nieweryfikowalna. (…) przyczyna wypowiedzenia powinna być tak sformułowana, aby pracownik wiedział i rozumiał, z jakiego powodu pracodawca dokonuje wypowiedzenia i mógł zadecydować o ewentualnym wniesieniu lub zaniechaniu wniesienia odwołania do sądu.

W okolicznościach niniejszej sprawy strona pozwana nie wywiązała się z tego obowiązku, albowiem przyczyny, które były powodem wypowiedzenia umowy o pracę, nie zostały powódce przekazane w sposób konkretny i zrozumiały. Jako przyczyny wypowiedzenia umowy, wskazane zostały: niewłaściwe wykonywanie pracy terapeuty, liczne skargi składane przez uczestników zajęć terapeutycznych oraz konfliktowy charakter rzutujący na współpracę powódki z podopiecznymi i współpracownikami, które skutkowały całkowitą utratą zaufania do powódki. Przyczyny te zostały sformułowane ogólnikowo, niekonkretnie, w sposób, który nie dawał powódce możliwości skonfrontowania ich z rzeczywistością.

Należy przy tym mieć na względzie, że dopiero w trakcie postępowania sądowego przedstawione zostały skargi, na które powoływała się strona pozwana, przedstawiając powódce wypowiedzenie o pracę. Wskazać należy, że w/w skargi pojawiły się już na przełomie kilku dni od momentu powrotu powódki do pracy, również od nowych uczestników zajęć, z którymi powódka przed jej powrotem do pracy nie współpracowała.

Istotne jest również, że powódka w trakcie wręczenia jej wypowiedzenia, dopytywała się czego dotyczyły w/w skargi, co potwierdza nagranie głosowane z dnia 22 listopada 2024 roku oraz zeznania powódki.

Zdaniem sądu, wypowiedzenie umowy o pracę nie zostało w pełni uzasadnione przez stronę pozwaną. Zgodnie z prawem pracownik musi wiedzieć z jakiego powodu oraz z jakiej przyczyny jest mu ta umowa wypowiedziana. Powódka jednak takich informacji nie uzyskała. Wypowiedzenie umowy o pracę uznać należałoby za prawidłowe, gdyby strona pozwana w sposób dokładny, precyzyjny i niebudzący wątpliwości wskazała powódce przyczyny, którymi kierowała się przy rozwiązaniu umowy o pracę.

Powódka przed zamknięciem rozprawy wnosiła o przywrócenie do pracy ewentualnie o zasądzenie odszkodowania. Zdaniem sądu przywrócenie do pracy byłoby niecelowe biorąc pod uwagę konflikt stron, zawodowy ale także w sferze prywatnej.

Mając powyższe okoliczności na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku, na mocy art. 45 § 1 k.p. Kwota zasądzonego odszkodowania, odpowiada wysokości wynagrodzenia powódki za okres wypowiedzenia, to jest trzech miesięcy zgodnie z art. 47 ¹ k.p.

Sąd obciążył stronę pozwaną kosztami procesu jako stronę przegrywającą na zasadzie art. 98 k.p.c. Na koszty te składają się koszty poniesione przez stronę pozwaną na zastępstwo prawne zgodnie z podwójną stawką przewidzianą w § 9 ust.1 punkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)