Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Nowym Sączu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 lipca 2025 roku

Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny, w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Dominik Mąka

Protokolant: Ewa Rosiek

przy udziale oskarżyciela publicznego – D. B.

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2025 roku

sprawy J. S.

córki J. i M. z domu Ś.

urodzonej (...) w N.

obwinionej o to, że:

wyżej wymieniona osoba w dniu 28 września 2024 r. około godz. 19:10 na ul. (...) w N. zakłócała spokój i porządek publiczny poprzez puszczanie głośnej muzyki w restauracji (...),

tj. o wykroczenie z art. 51 § 1 k.w.

I.  obwinioną J. S. uniewinnia od czynu zarzucanego wnioskiem o ukaranie;

II.  na podstawie art. 119 § 2 k.p.s.w. przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz obwinionej J. S. kwotę 2.160 (dwa tysiące sto sześćdziesiąt) złotych tytułem wydatków poniesionych przez obwinioną w toku postępowania;

III.  na podstawie art. 119 § 2 k.p.s.w. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II W 842/24

UZASADNIENIE

Wyroku z dnia 3 lipca 2025 roku.

1.  Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Obwiniona, J. S., od lipca 2022 roku prowadzi kawiarnię o nazwie (...), zlokalizowaną przy ul. (...) w N.. Kawiarnia znajduje się na terenie Miejskich P. i otoczona jest zadrzewieniem z trzech stron. Najbliższy blok usytuowany jest około 50 metrów od jej lokalizacji. W (...) odbywają się koncerty o wysokim poziomie artystycznym, z udziałem znanych artystów z kraju i (...). Wydarzenia te przyciągają uwagę lokalnych mieszkańców, którzy nie mają zastrzeżeń co do ich organizacji. Celem tych wydarzeń jest wzbogacenie przestrzeni publicznej. Wydarzenia odbywają się w godzinach wieczornych, a ich czas trwania nie przekracza godziny 22:00. W kwestii organizacji koncertów obwiniona przestrzega zasady, że zarówno wykonawcy jak i uczestnicy nie mogą posługiwać się wulgaryzmami ani niecenzuralnym zachowaniem. Dzięki temu w trakcie rozmów z sąsiadami, J. S. nie otrzymywała zastrzeżeń dotyczących organizowanych wydarzeń.

Dowód: wyjaśnienia obwinionej J. S. (k.16-18, 54-55)

W dniu 28 września 2024 roku, w godzinach wieczornych, około godziny 18:00, obwiniona J. S. w kawiarni prowadziła koncert rockowy. Muzyka ta według patrolujących funkcjonariuszy pobliski teren, nie jawiła się jako uciążliwa. Około godziny 19:10 do (...) wpłynęło zgłoszenie od pokrzywdzonego Z. P. (1), zamieszkałego przy ul. (...) w N. , dotyczące zakłócania porządku publicznego przez odbywający się koncert, który uniemożliwił mu swobodny wypoczynek. St. insp. B. D. i st. insp. W. K., udali się na miejsce trwającego koncertu. Na miejscu wylegitymowano obwinioną J. S., nałożono na nią mandat w wysokości 100 złotych oraz poinformowano o prawie do odmowy jego przyjęcia, z czego obwiniona skorzystała. Funkcjonariusze poinformowali ją również o skierowaniu sprawy na drogę sądową. Po interwencji funkcjonariuszy obwiniona ściszyła nagłośnienie, a sam koncert zakończył się około godziny 20:00. Zgłoszenia od pokrzywdzonego są cykliczne, a sam pokrzywdzony nie skorzystał z możliwości rozwiązania problemu, nie angażując w to osób trzecich.

Dowody:

- treść notatki urzędowej (k.2),

-protokół przesłuchania pokrzywdzonego Z. P. (2) (k.11-14),

-protokół przesłuchania obwinionej J. S. (k. 16-18),

-protokół przesłuchania świadka B. D. (k. 19-20, 55).

Obwiniona posiada wykształcenie wyższe, a wyuczony zawód to artysta, plastyk. Prowadzi ww. działalność gospodarczą, z której uzyskuje miesięczny dochód w wysokości około 5000 złotych. Obwiniona nie była wcześniej karana, według oświadczenia leczona psychiatrycznie. Zgodnie z opinią sądowo-psychiatryczną obwiniona w odniesieniu do zarzucanego czynu miała zachowaną zdolność do rozpoznania jego znaczenia oraz pokierowania własnym postępowaniem. Biegły nie stwierdził, aby zachodziły okoliczności wykazane w art 17 §1 lub §2 k.w. Obwiniona może brać udział w postępowaniu procesowym i prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny.

Dowód:-

opinia sądowo psychiatryczna (k. 30-31).

wyjaśnienia obwinionej J. S. (k.16-18, 54-55)

2.  Ocena dowodów :

Według Sądu Rejonowego przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe nie dało żadnych podstaw do uznania wyjaśnień obwinionej za niewiarygodne. J. S. zarówno w toku czynności wyjaśniających jak i trakcie rozprawy nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Obwiniona potwierdziła, że w prowadzonej przez nią kawiarni odbywają się koncerty. Zwróciła uwagę, że kawiarnia ta jest w odległości około 50 metrów od zamieszkałych lokali, na terenie (...) P., a z trzech stron otoczona jest zadrzewieniem. Prowadzone koncerty są na wysokim poziomie, ich uczestnicy nie przejawiają agresywnego czy też wulgarnego zachowania. Owe wydarzenia odbywają się w godzinach od 18:00 do 22:00, a sama obwiniona stara się nie przekraczać ustalonej godziny wykazując tym szacunek do innych pobliskich mieszkańców. Jak wspomniała, inni mieszkańcy, którzy zamieszkują pod adresem J. D., a ich balkony usytuowane są obok lokalu, nie zgłaszają zarzutów co do prowadzonych wydarzeń. Od dawna doświadcza przeszkód tylko ze strony pokrzywdzonego. Sam pokrzywdzony nigdy nie próbował skontaktować się z obwinioną w celu rozwiązania problemu. Po interwencji funkcjonariuszy (...), obwiniona ściszyła nagłośnienie, aby wykazać, że nie ignoruje funkcjonariuszy. Sąd Rejonowy uznał owe wyjaśnienia jako wiarygodne, a nadto zdatne do poczynienia w oparciu o nie stanu faktycznego. Należy zauważyć, że owe twierdzenia znajdują poparcie w zebranym materiale dowodowym takim jak zeznania świadka B. D.. Z samych zeznań owego świadka wynika, że kiedy prowadził rozmowy z mieszkańcami, którzy to mieszkają bliżej niż pokrzywdzony w obrębie kawiarni, osoby te nie zgłaszały żadnych przeciwskazań co do organizowania owych koncertów czy też ich przeprowadzania. Sam świadek stwierdził, iż w jego ocenie koncert był kulturalny, nie było na nim osób awanturujących się, czy też pijanych. Tylko według zeznań pokrzywdzonego owe wydarzenia zagłuszają spokój, a same zgłoszenia ze strony pokrzywdzonego mają charakter cykliczny. Zatem wątpliwe biorąc pod uwagę zasady doświadczenia życiowego jest twierdzenie, iż obwiniona swoim zachowaniem zakłóciła spokój i porządek publiczny. Należy zauważyć, iż w przypadku zakłócenia przez obwinioną spokoju i porządku publicznego, w pierwszej kolejności napływałyby zgłoszenia do funkcjonariuszy (...) z bliżej zamieszkiwanych lokali. Ponadto co ma zasadnicze znaczenie, jak wspomniała obwiniona i co też znalazło potwierdzenie w zeznaniach świadka, po interwencji funkcjonariuszy ściszyła muzykę, a w trakcie trwania każdej interwencji stosowała się do poleceń funkcjonariuszy, co dosadnie potwierdza, że obwiniona organizując koncerty przestrzega aby nie naruszały spokoju publicznego. To wszystko sprawiło, że Sąd Rejonowy ustalając stan faktyczny oparł się na wyjaśnieniach obwinionej.

Sąd w całości uznał za wiarygodne zeznania B. D.. Świadek ten nie jest spokrewniony z obwinioną. Z zaistniałym zdarzeniem spotkał się z uwagi na wykonywanie obowiązków służbowych. Świadek zaprzeczył, aby inkryminowanego dnia prowadzony przez obwinioną koncert w jakikolwiek sposób zakłócał spokój i porządek publiczny .Jak wspomniał, gdyby miał ocenić skalę głośności owego koncertu byłoby to na poziomie 3 w skali od 1 do 10. To nie była uciążliwa muzyka, a przejeżdżając w okolicach kawiarni i będąc na tej ulicy, dźwięki z tego koncertu były znikome. Gdyby nie zgłoszenie, nie pomyślałby o podjęciu takowej interwencji. Świadek również podał, iż owe zgłoszenia ze strony pokrzywdzonego są cykliczne. Zeznania świadka jawiły się jako rzeczowe, spójne i logiczne. W trakcie składania owych zeznań relacjonował owe wydarzenie swobodnie, rzeczowo, w związku z czym Sąd nie dopatrzył się argumentów przemawiających za nieuznaniem ich wiarygodności.

Sąd Rejonowy ocenił złożone zeznania pokrzywdzonego w sposób odmienny. Tylko w części, w której korelują one z innymi materiałami dowodowymi, uznał je za wiarygodne, tj. fakt, że 28 września 2024 roku odbył się koncert w kawiarni. Pokrzywdzony stwierdził, że głośna muzyka w lokalu zakłócała jego spokój. Należy jednak zauważyć, że Z. P. (1) nie mieszka bezpośrednio obok kawiarni; odległość między budynkami wynosi niemal połowę boiska piłkarskiego. Jego lokal mieszkalny oddzielony jest od kawiarni drzewami rosnącymi na terenie Miejskich P., ruchliwą ulicą oraz innym budynkiem mieszkalnym. Tego dnia, według świadka koncert miał intensywność na poziomie 3 w skali od 1 do 10. Gdyby nie zgłoszenie pokrzywdzonego, funkcjonariusze patrolujący okolice, biorąc pod uwagę spokojny przebieg koncertu, nie podjęliby działań interwencyjnych. Ponadto osoby zamieszkujące lokal bliżej kawiarni nie zgłaszały żadnych zastrzeżeń. Pokrzywdzony składając zawiadomienie o zakłóceniu spokoju i porządku publicznego, nie przedstawił żadnych argumentów, które mogłyby wesprzeć jego stanowisko. W związku z odległością jego miejsca zamieszkania oraz zeznaniami świadka, twierdzenia o zbyt głośnej muzyce, która miała zakłócać spokój, w sytuacji, gdy według świadka muzyka nie była uciążliwa, wydają się być subiektywne. Ostatecznie Sąd Rejonowy zauważył, że pokrzywdzony, zamiast starać się rozwiązać problem z obwinioną, regularnie składał podobne zgłoszenia. To rodzi wątpliwości co do intencji jego działań, które mogą mieć na celu jedynie dokuczenie obwinionej. Mając to na uwadze, Sąd uznał twierdzenia pokrzywdzonego za w większej mierze odosobnione.

Sąd Rejonowy ocenił również za wiarygodny materiał dowodowy taki jak opinia sądowo psychiatryczna wydana przez specjalistę H. B.. Mając na uwadze wymienioną opinię, należy wskazać, iż biegły stwierdził, że obwiniona J. S. nie przejawia objawów choroby psychicznej, a zatem nie ma podstaw do kwestionowania poczytalności w odniesieniu do zarzucanego czynu, zgodnie z art. 17 § 1 i § 2 kodeksu wykroczeń. Ponadto biegły uznał, że obwiniona jest w stanie samodzielnie i rozsądnie realizować swoją obronę Należy uznać, iż owa opinia posiadała przymiot pełności i jasności. Ponadto, w realiach postępowania nie występowały powody do podważenia owej wiedzy specjalnej. Owa opinia jest pełna, jasna oraz zawiera logiczne i należycie uzasadnione wnioski. Została sporządzona przez osoby kompetentne, posiadające wymaganą wiedzę i doświadczenie.

Sąd nie znalazł podstaw również do negowania pozostałych dowodów takich jak treść notatki urzędowej (k.3), dane jednostkowe z rejestru mieszkańców (k. 6), kartotekę karną (k. 7). Dowody te jawią się jako rzeczowe, obiektywne, a nadto nie były kwestionowane przez strony.

3.  Sąd Rejonowy zważył co następuje:

J. S. została oskarżona, że w dniu 28 września 2024 r. około godz. 19:10 na ul. (...) w N. zakłócała spokój i porządek publiczny poprzez puszczanie głośnej muzyki w restauracji (...), tj. o wykroczenie z art. 51 §1 k.w.

Zgodnie z art. 51 Kodeksu wykroczeń, czyn popełnia ten, kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny lub wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym. Zakłócenie oznacza naruszenie ustalonego porządku, co wiąże się z wywołaniem niepokoju lub zamieszania. Zakłócenie spokoju publicznego jest równoznaczne z naruszeniem równowagi psychicznej ludzi, co prowadzi do negatywnych przeżyć psychicznych u osób, które są bezpośrednio dotknięte tym działaniem. Do zakłócenia porządku publicznego dochodzi wówczas, gdy w danym miejscu, czasie i okolicznościach, zgodnie z przyjętymi normami zachowanie jest uznawane za nienormalne. Takie zachowanie odczuwane jest jako utrudnienie lub uniemożliwienie powszechnie akceptowanego sposobu postępowania w miejscach dostępnych dla nieokreślonej liczby osób. Owe zakłócenie może być dokonane poprzez krzyk, hałas, alarm lub inny wybryk, a zatem takie zachowanie człowieka, które odbiega od powszechnie, zwyczajowo przyjętych norm postępowania w określonej sytuacji, czyli w danym miejscu, czasie i okolicznościach, a które to jest zdolne do zakłócenia spokoju, porządku publicznego. Rekonstruując znaczenie znamienia „wybryku”, Sąd Najwyższy wskazał w wyroku z dnia 2 grudnia 1992 r., sygn. III KRN 189/92 (LEX nr 162 227), że "jest ono bardzo zbliżone do potocznego rozumienia wybryku jako nieodpowiedzialnego »wyskoku«, »ekscesu«. Również w znaczeniu prawnym, a w szczególności w ujęciu normatywnym, przyjętym przez ustawodawcę w przepisie art. 51 §1 k.w, wybryk to zachowanie się, jakiego wśród konkretnych okoliczności czasu, miejsca i otoczenia, ze względu na przyjęte zwyczajowo normy ludzkiego współżycia, nie należało się spodziewać, które zatem wywołuje powszechne negatywne oceny społeczne i uczucia odrazy, gniewu, oburzenia. Wybryk charakteryzuje więc ostra sprzeczność z powszechnie akceptowanymi normami zachowania się. Należy zauważyć, iż wykroczenie stypizowane w art. 51 k.w. ma charakter materialny, a zatem dla realizacji jego znamion wymagane jest ustalenie, iż zachowanie sprawcy, który dopuścił się wybryku (czy to w postaci hałasu, czy to w postaci krzyku), spowodowało skutek w postaci zakłócenia spokoju i porządku publicznego. Wykroczenie to można popełnić tylko umyślnie.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, kluczowe było ustalenie, czy zachowanie obwinionej, polegające na prowadzeniu koncertu, którego muzyka słyszalna była na zewnątrz budynku w stopniu znikomym, w jakikolwiek sposób zakłóciło spokój i porządek publiczny oraz czy wykraczało poza powszechnie przyjęte normy zachowania. Fakt, że obwiniona prowadziła koncert w miejscu i czasie wskazanym w wniosku o ukaranie, jest bezsporny. Z wyjaśnień obwinionej, wynika, że koncert miał charakter kameralny, był cichy i przyjemny dla ucha, co nie stwarzało realnych przeszkód w wypoczynku innych osób. Po interwencji funkcjonariuszy obniżyła głośność muzyki w kawiarni. Warto zwrócić uwagę, że przesłuchany w tej sprawie świadek, B. D., który pełnił służbę w dniu incydentu, ocenił głośność koncertu w skali od 1 do 10 na 3. Jak zaznaczył, gdyby nie zgłoszenie, nie pomyślałby o interwencji, patrolując okolice kawiarni, z uwagi na spokojny przebieg wydarzenia. Świadek dodał, że interwencje zgłaszane przez pokrzywdzonego są powtarzalne i cykliczne. Zaś z rozmów z innymi mieszkańcami, którzy mieszkają w bliższej odległości od kawiarni, wynika, że nikt z nich nie zgłaszał zastrzeżeń ani utrudnień związanych z koncertem. Nikt nie skarżył się na te wydarzenia. Jedynie zeznania pokrzywdzonego sugerowały, że obwiniona swoim zachowaniem zakłócała spokój i porządek publiczny. Warto jednak zauważyć, że „zachowanie osoby, które ze względu na zwyczajowe normy ludzkiego współżycia nie wywołuje powszechnie negatywnych ocen społecznych i nie jest jaskrawo sprzeczne z powszechnie akceptowanymi normami zachowania, nie stanowi wybryku w rozumieniu art. 51 § 1 kw OSNOW 2018/3/27, LEX nr 2 433 071, Biul. SN 2018/3/16.” Wobec powyższego z całą pewnością należy stwierdzić, iż zachowanie obwinionej, polegające na prowadzeniu w inkryminowanym dniu w kawiarni (...) kulturalnego koncertu artystycznego, gromadzącego artystów, przyciągającego uwagę miejscowej ludności, niewpisującego się w wydarzenie nacechowane agresją, przemocą, niewymagającego interwencji służb mundurowych, przestrzegającego norm czasowych, znikomo wydobywającym się dźwiękiem poza obiekt koncertu – nie realizowało znamion przedmiotowych jak i podmiotowych zarzucanego czynu zabronionego. Zachowanie obwinionej nie miało na celu zlekceważenie ogólnych norm zachowania się w danym miejscu, a wręcz przeciwnie, zachowanie oskarżonej miało na celu pogłębienie kultury u miejscowej ludności. Warto również zaznaczyć, że obwiniona po podjęciu informacji o zgłoszeniu zmniejszyła poziom nagłośnienia w kawiarni, a jak sam powołany w sprawie jako świadek funkcjonariusz (...) wspomniał, że obwiniona stosowała się do ich poleceń. Ponadto starała się przeciwdziałać możliwym do wystąpienia naruszeniom, utrzymując w kawiarni zasadę, że w przypadku niecenzuralnych zachowań, czy wulgaryzmów takowy koncert zostanie zakończony.

Zgodnie z art. 1 § 1 kodeksu wykroczeń, odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten tylko, kto popełnia czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5000 złotych lub nagany. Warto podkreślić, że działalność obwinionej cieszy się zainteresowaniem wśród lokalnej społeczności, a dotychczas nie miała ona żadnych nieporozumień z mieszkańcami. Mimo że w pobliżu prowadzonej kawiarni znajdują się inne budynki mieszkalne, odgłosy z koncertu przeszkadzały jedynie pokrzywdzonemu, który nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Pozostali mieszkańcy, w trakcie rozmowy przeprowadzonej przez (...), nie zgłosili żadnych zastrzeżeń. Należy również zaznaczyć, że kawiarnia prowadzona przez obwinioną nie jest pubem ani miejscem, w którym mogłyby występować niecenzuralne czy agresywne zachowania wymagające interwencji służb mundurowych. Jest to przestrzeń, w której mieszkańcy mogą cieszyć się klasyczną muzyką, spotykać się z artystami światowej klasy lub spędzać czas z przyjaciółmi przy kawie. Ponadto, zgodnie ze wskazaniami logicznego myślenia, nie sposób uznać, że znikomy dźwięk wydostający się z kawiarni w trakcie trwania koncertu zakłócał spokój i porządek publiczny. W związku z powyższym należy stwierdzić, że nie istnieje społeczna szkodliwość czynu obwinionej.

W przypadku, gdy mamy do czynienia z brakiem znamion wykroczenia w zachowaniu sprawcy (art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w), Sąd zgodnie z art. 62 §3 k.p.w. po rozpoczęciu przewodu sądowego wydaje wyrok uniewinniający, co też w tej sprawie uczynił w pkt I wyroku.

4.  Koszty procesu:

Sąd Rejonowy miał na względzie złożone przez obrońcę obwinionej wniosek o zwrot kosztów obrony. Zgodnie z art. 119 §2 pkt. 1 k.p.s.w. w razie uniewinnienia obwinionego koszty postępowania ponosi Skarb Państwa. Obrońca obwinionej w tej kwestii złożył wniosek o zwrot kosztów w wysokości 2.569,35 złotych dołączając stosowne dokumenty. Sąd Rejonowy w tej kwestii zasądził kwotę niższą od wnioskowanej jednak możliwie maksymalną możliwej prawem wysokości tj. 2.160 złotych ( tj. 6. krotność stawki minimalnej). Sąd nie mógł w tej mierze zasądzić kwoty wyższej z uwagi na art. 15 rozporządzenia ministra sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Jednocześnie wzgląd na jednoznaczną treść art. 119 §2 k.p.s.w i charakter orzeczenia z pkt. I wyroku obligował Sąd do obciążenia kosztami tego procesu Skarb Państwa. Takie też rozstrzygnięcie zostało zawarte w pkt. III wyroku.

W związku z wyżej wyłożoną argumentacją Sąd Rejonowy orzekł jak w sentencji uzasadnienia wyroku.