Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Nowym Sączu

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 992/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.11.1.2

K. D.

1. W dniu 12 marca 2021 roku K. D. w miejscowości T. zmusił do określonego zachowania poprzez rzucanie kamieniami, wypowiadanie gróźb pozbawienia życia oraz trzymanie w ręku kamienia, grożąc jego użyciem uniemożliwił Ł. J. podejście do swojego samochodu marki T. o nr rej. (...).

2. W dniu 12 marca 2021 K. D. roku w miejscowości T. naruszył czynności narządów ciała Ł. J. poprzez kilkakrotne zadawanie uderzeń pięścią w głowę i kopnięcia w mostek, w wyniku czego wyżej wymieniony pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy i klatki piersiowej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 12.03.2021r. w godzinach popołudniowych osk. K. D. miał termin kontaktu z małoletnimi córkami. Dzieci na miejsce przekazania w D. miała przywieźć matka D. D. (1). Nie doszło do przekazania obu córek gdyż jedna z nich A. nie chciała jechać do ojca i została w domu. Oskarżony „przez to wściekł się na byłą żonę”, zawiadomił o tym fakcie (...) i wezwał na interwencję, zapowiadając żonie że nie wpuści jej do domu zanim nie zjawi się Policja. Udał się samochodem pod dom swojej byłej żony w T. gdzie zaparkował na wąskiej drodze dojazdowej i oczekiwał na przyjazd funkcjonariuszy. D. D. (1) wraz ze swoim synem z poprzedniego małżeństwa D. P. pojechała za oskarżonym do T.. Zaparkowała swój samochód przy drodze głównej w zatoczce autobusowej bowiem przejazd po drodze dojazdowej do domu miała utrudniony przez zaparkowanie tam samochodu K. D..

Za każdym razem na czas przekazania dziecka D. D. (1) miała włączony w zegarku dyktafon gdyż przy takich sytuacjach oskarżony ją wyzywał , poniżał i chciała mieć na to dowód z uwagi na wcześniejsze znęcanie się nad nią. W dniu 12.03.2021r również włączyła dyktafon i po wydaniu córki zapomniała go wyłączyć gdy wracała do domu.

Zeznania Ł. J.

2 – 3, 48, 142-143

Notatka urzędowa

Protokół odtworzenia nagrania z miejsca zdarzenia, nagranie monitoringu

Zeznania D. D. (1)

1,12

28-32, 38

15-16, 144-145

Tego samego dnia około godziny 18:00 w miejscowości T. Ł. J. wyszedł z domu z zamiarem udania się samochodem do sklepu na zakupy. Dom Ł. J. znajdował się w bezpośrednim sąsiedztwie domu D. D. (1). Do obu posesji prowadziła od drogi głównej prywatna droga dojazdowa stanowiąca własność D. D. (1) oraz Ł. J.. J. zjeżdżając drogą dojazdową zobaczył samochód oskarżonego zatrzymał przed nim swój pojazd. Nie chciał przejeżdżać obok samochodu oskarżonego z którym jest od długiego czasu w konflikcie bowiem jest tam wąsko i musiałby zjechać kołami samochodu na nieutwardzone pobocze, czego nie chciał bowiem nie po to utwardzał swoją drogę dojazdową.

Konflikt w jakim pozostaję oskarżony z Ł. J. związany jest z pomocą jaką świadczył J. szwagierce D. D. (1) kiedy oskarżony znęcał się nad nią i świadek pomagał jej w wyprowadzeniu się od męża.

Zeznania Ł. J.

k. 2 – 3, 48

142-143

Częściowo zeznania D. P.

k. 21 - 22

199-200

Zeznania D. D. (1)

15 – 16, 144-145

Z samochodu D. D. (1) wysiadł jej syn, D. P., podszedł do oskarżonego i poprosił, aby usunął się samochodem z drogi umożliwiając przejazd matce bo ona chce wrócić do domu gdzie czeka druga córka A.. D. D. (1) nie chciała przejeżdżać tak blisko samochodu byłego męża żeby nie zarzucił jej że wtedy uszkodziła mu pojazd, bała się też że się tam nie zmieści i zjedzie swoim samochodem częściowo do fosy.

Oskarżony pozostaje w głębokim konflikcie ze swoją była żoną gdyż został prawomocnie skazany za wcześniejsze znęcanie się nad nią i przez to wykorzystuje każdy pretekst żeby ją lub jej rodzinie utrudniać życie i oskarżać o różne zachowania.

Będąc przy samochodzie oskarżonego D. P. pytał go jak długo będą jeszcze czekać, miał pretensje, że oskarżony zachowuje się niepoważnie wzywając (...). Po tej rozmowie D. P. wracał do samochodu matki, odwracając co jakiś czas głowę żeby sprawdzić co się dzieje miedzy oskarżonym, a J..

Zeznania D. D. (1)

15 – 16, 144-145

Częściowo zeznania D. P.

21 – 22, 199-200

Protokół odtworzenia nagrania z miejsca zdarzenia, nagranie monitoringu

28/2 - 32

Gdy odchodził D. P. to J. krzyknął do oskarżonego żeby się stamtąd usunął bo on chce przejechać. Słysząc jego krzyki osk. K. D. zdenerwowany wysiadł ze swojego samochodu i udał się w kierunku samochodu Ł. J., dochodząc do niego zwracał się wulgarnie pytając co mu nie pasuje , na co J. stwierdził, żeby stamtąd „ wypier….”

Wówczas oskarżony otworzył drzwi samochodu J. i z zaskoczenia zadał mu przez uderzenie z pięści w głowę, następnie zaczął szarpać J. za odzież i wyciągać na zewnątrz. Obaj mężczyźni szarpali się i popychali, przy czym Ł. J. próbował odpychać od siebie oskarżonego, który zaciskał na jego ciele mocny uchwyt.

Zeznania Ł. J.

k. 2 – 3, 48, 143-144

Zeznania D. D. (1)

k.15 - 16

144-145

Częściowo zeznania D. P.

k. 21 – 22, 199-200

Protokół odtworzenia nagrania z miejsca zdarzenia nagranie z monitoringu

k. 28 (odw.) - 32

Widząc, że oskarżony szarpie się z Ł. J., D. D. (1) wysiadła ze swojego samochodu, krzycząc do oskarżonego „K., K. przestań” , a do syna D. żeby ich rozdzielił „bo K. go udusi”. Pobiegła z synem do nich próbując rozdzielić mężczyzn. Jednak nie udało im się to bo obaj mężczyźni kontynuowali popychanie i szarpanie. W pewnym momencie stracili równowagę przewracając się na ziemię gdzie nadal szarpali się.

Zeznania Ł. J.

k. 2 -3, 48, 142-144

Zeznania D. D. (1)

k. 15 - 16

144-145

Częściowo zeznania D. P.

k. 21 - 22

199-200

Protokół odtworzenia nagrania z miejsca zdarzenia, nagranie monitoringu

k. 28 (odw.) – 32, 38

Kiedy oskarżony opadł z sił J. uwolnił się od niego, wstał i odbiegł w kierunku swojego domu , żeby wezwać (...). Stamtąd stojąc obserwował D., który podniósł się z ziemi i kręcił się koło jego samochodu. Obawiał się że D. może mu zniszczyć czy przerysować samochód który stał z otwartymi drzwiami, miał włączone światła i zaciągnięty ręczny hamulec.

Zeznania Ł. J.

1-2, 48, 142-144

Protokół odtworzenia nagrania z miejsca zdarzenia, nagranie monitoringu

k. 28 (odw.) – 32, 38

Ile razy J. chciał podejść bliżej samochodu to oskarżony schylał się, brał do ręki z drogi kliniec i rzucał w kierunku pokrzywdzonego pojedyncze kamienie grożąc mu pozbawieniem życia przez co pokrzywdzony w obawie wycofywał się.

Gdy J. podjął kolejną próbę podejścia do samochodu oskarżony schylił się i z drogi wziął większy kamień, zamierzył się nim na J. a będąca w pobliżu D. D. (1) w zdenerwowaniu zaczęła do niego krzyczeć „ co robi? czy kamieniem idzie na człowieka? , pytała czy chce zabić J.? ”, a oskarżony to potwierdził.

Gdy J. powiedział że w samochodzie ma kamerkę która wszystko nagrywa, wtedy oskarżony odrzucił kamień, schylił się do samochodu Ł. J. i zaczął szarpać za kamerkę, ale ta była przymocowana do lusterka plastikowym klipsami przez co oskarżony nie mógł jej wyrwać.

Notatka urzędowa

k. 1, 12

Zeznania D. D. (1)

k. 15 - 16

144-145

Częściowo zeznania D. P.

k. 21 - 22

199-200

Zeznania G. P.

24, 145

Niedługo później na miejsce zdarzenia przyjechali (...) - (...) G. P. oraz (...) A. F. - którzy tego dnia pełnili służbę na terenie (...) Ł.

Funkcjonariusze (...) dokonali rozpytania obecnych na miejscu zdarzenia osób.

Zeznania A. F.

40, 145

Ł. J. w wyniku bójki z oskarżonym doznał obrażeń głowy oraz klatki piersiowej, co spowodowało u niego powstanie uszczerbku na zdrowiu na czas poniżej siedmiu dni.

Opinia biegłego

45

(...) oskarżonego nie zawiera wpisów, niemniej Sąd z urzędu posiada informacje o prawomocnym skazaniu K. D. w sprawie sygn. (...) między innymi za przestępstwo znęca się nad D. D. (1).

(...)

138

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

Zeznania Ł. J.

Z zeznań pokrzywdzonego Ł. J. wyłania się obraz długotrwałego konfliktu, pomiędzy nim a oskarżonym K. D. trwający od 2019 roku. Konflikt ten zaczął się gdy Ł. J. pomagał D. D. (1) – która jest jego szwagierką gdy okazało się że jest ona ofiarą znęcania psychicznego i fizycznego ze strony męża K. D.. J. wraz z rodziną D. D. (1) pomógł jej również w wyprowadzeniu się od męża za co D. mścił się na nim i wykorzystuje do tego każdą sytuację, a przedmiotowe zdarzenie z dnia 12.03.2012r. jest jego kolejną odsłoną.

Tego dnia oskarżony w sposób złośliwy zastawił pokrzywdzonemu wyjazd z posesji na drogę główną , zaparkował bowiem samochód na jego prywatnej drodze dojazdowej w taki sposób, ze pokrzywdzony musiałby przejechać koło samochodu D. bardzo blisko nadto musiałby częściowo zjechać kołami na nieutwardzone podłoże , a nie po to we własnym zakresie utwardzał drogę. W ocenie pokrzywdzonego zaparkowanie przez D. w tym miejscu to była kolejna prowokacja z jego strony gdyż przedmiotowa droga jest prywatną prowadzącą do posesji J. o czym D. wiedział. D. mógł zaparkować w innym miejscu i tam oczekiwać na przyjazd (...). Gdy w czasie zajścia doszło z oskarżonym do przepychanek słownych oskarżony który ma agresywną naturę i jest nadpobudliwy doskoczył do samochodu pokrzywdzonego otworzył drzwi i zadał J. ciosy z pięści następnie wyciągnął go na zewnątrz pojazdu gdzie nadał się przepychali pokrzywdzony odpychał od siebie D. chcąc mu się wyrwać i zawiadomić (...). Pokrzywdzony potwierdził, że gdy się od niego uwolnił to D. rzucał w pokrzywdzonego drobniejszymi kamieniami, a także wielokrotnie kierował pod jego adresem groźby pozbawienia życia. Gdy J. chciał dojść do swojego samochodu, który pozostawił otwarty i z którego oskarżony chciał wyszarpać kamerkę samochodową (która mogła być włączona i nagrywała zajście) wtedy oskarżony podniósł z ziemi większy kamień i zamierzył się nim na J. żeby go powstrzymać przed dojściem do samochodu.

Sąd uznał zeznania Ł. J. w całości za wiarygodne. Są zdaniem Sądu spójne, logiczne, nie zawierają sprzeczności, a ponadto w pełni odzwierciedlają ustalony powyżej stan faktyczny. Przede wszystkim zostały one zweryfikowane przez nagranie głosowe które złożyła do sprawy D. D. (1). Nagranie w całej rozciągłości potwierdziło, ze K. D. rzucał kamienie w kierunku pokrzywdzonego i przyznał D. D. (1) że chce zabić nimi J.. Z przedmiotowego nagrania wynika, że to oskarżony pierwszy zaatakował J. co potwierdza także nagranie z monitoringu sprzed domu J.. Wprawdzie nagranie monitoringu jest mało wyraźne z uwagi na szarówkę i powoli zapadający zmrok ale widać na nim postać mężczyzna który wysiada z samochodu i podchodzi do drugiego samochodu i pochyla się nad nim – co odpowiada wersji Ł. J..

Z tego względu zeznania pokrzywdzonego zostały uwzględnione przy ustaleniach faktycznych.

Zeznania D. D. (1)

D. D. (1) przedstawiła oskarżonego jako osobę agresywną, łatwo wpadającą w gniew która traciła nad sobą panowanie. Oskarżony miał wybuchowy charakter i wielokrotnie gdy byli małżeństwem znęcał się nad nią zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Jest także manipulatorem.

Znęcanie ze strony oskarżonego doprowadziło w końcu do wyprowadzenia się D. D. (1) z ich wspólnego miejsca zamieszkania.

D. D. (1) na temat przedmiotu sprawy potwierdziła, iż w czasie zajścia to oskarżony jako pierwszy zaatakował pokrzywdzonego. Zadawał mu uderzenia pięściami w głowę, nadto rzucał w niego kamieniami oraz wypowiadał groźby pozbawieniem życia.

Z uwagi na konflikt jaki łączy świadka z oskarżonym (wcześniejsze znęcanie się nad nią, sprawa karna i prawomocny wyrok za to oraz obecne problemy z wykonywaniem kontaktów z córkami i wzywanie za każdym razem (...) jak nie układa się to po jego myśli, wykorzystywanie każdej sytuacji by dokuczyć żonie) jej zeznania poddano szczegółowej analizie i weryfikacji by wykluczyć stronniczość. Nagranie głosowe które przedłożyła do sprawy zawierało nagranie przebiegu zajścia. Było to nagranie swobodne, spontaniczne, miała bowiem włączony dyktafon bo tak czyniła przy każdym wydaniu dzieci gdyż K. D. przy takich sytuacjach ją wyzywał , poniżał i straszył czego się później wypierał dlatego go nagrywała. Tak było i tym razem, potem zapomniała wyłączyć dyktafon i nagrała się dalsza część zajścia które rozegrało się już między D. a J.. W toku procesu żadna ze stron nie kwestionowała tego nagrania które wobec powyższego było dla Sądu jedynym obiektywnym dowodem co się wówczas wydarzyło. Stanowiło punkt wyjścia do oceny wiarygodności relacji poszczególnych jego uczestników Z tego względu oceniano zeznania D. D. (1) przez pryzmat tego nagrania by ustalić że jej zeznania są obiektywne i nie podyktowane stronniczością.

Wobec powyższego zeznania D. D. (1) uznano za spójne, logiczne, korelujące ze wskazanym nagraniem głosowym , a także zeznaniami innych świadków.

Zeznania G. P.

Zeznania G. P. funkcjonariusza (...) również w pełni odzwierciedlają ustalony przez Sąd w przedmiotowej sprawie stan faktyczny. Sąd uznał je za wiarygodne - są one bowiem logiczne, spójne i niesprzeczne.

Zeznania A. F.

A. F. drugi funkcjonariusz (...) zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i w postępowaniu jurysdykcyjnym potwierdził ustalony wyżej stan faktyczny.

Sąd również i zeznania tego świadka uznał za wiarygodne, ponieważ były spójne, logiczne i nie zawierające sprzeczności.

Częściowo zeznania D. P.

D. P. to syn D. D. (1) w postępowaniu przygotowawczym zeznawał w sposób częściowo odmienny niż na etapie postępowania jurysdykcyjnego. W toku postępowania jurysdykcyjnego zeznał, iż w trakcie zdarzenia nie słyszał gróźb pozbawienia życia, które oskarżony kierował pod adresem pokrzywdzonego Natomiast w trakcie postępowania przygotowawczego zeznał, że groźby te słyszał. D. P. przed Sądem podtrzymał zeznania z (...) stwierdzając że lepiej wtedy pamiętał. W tych zeznaniach podał, ze gdy D. chciał wyszarpać kamerkę z samochodu pokrzywdzonego to J. podbiegł do oskarżonego i kopnął go w klatkę piersiową. W tej części zeznania D. P. budzą wątpliwości bowiem na nagraniu głosowym, któr jest istotnym dowodem w sprawie nie słychać by D. wydał jakieś odgłosy że taki cios otrzymał, żeby mówił że go zabolał czy żeby miał do J. pretensje że go kopnął. Wręcz nawet przy (...) którym relacjonował co się wydarzyło nie wspomniał o takim kopnięciu. Należy podkreślić, iż D. P. przed Sądem przyznał, że na to przesłuchanie na (...) przywiózł go K. D., z którym wówczas rozmawiał na temat swoich zeznań. W tej sytuacji nie można wykluczyć, że ten fragment zeznań został złożony przez D. P. pod wpływem K. D. z którym wówczas P. zamieszkiwał. Może na to wskazywać treść zawiadomienia o przestępstwie jakie przeciwko J. w tej sprawie złożył K. D. (vide umorzenie dochodzenia k. 104)

Z tego powodu Sąd przy ustaleniach faktycznych uznał zeznania D. P. za wiarygodne w części w której pokrywały się z przedmiotowym obiektywnym nagraniem głosowym i z zeznaniami Ł. J. oraz D. D. (1), którzy byli naocznymi świadkami przedmiotowego zajścia.

Protokół odtworzenia nagrania z miejsca zdarzenia oraz nagranie monitoringu

Obiektywny i bezsprzeczny dowód na fakt ustalenia przebiegu zdarzenia pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym. Na nagraniu słychać wyraźnie groźby pozbawienia życia, jakie oskarżony kierował pod adresem pokrzywdzonego przyznając, że rzucał w niego kamieniami bo to by go zabić. Nagranie z monitoringu zalegające w aktach jest dowodem uzupełniającym do nagrania głosowego z uwagi na słabą jego jakość z uwagi na zapadający zmierzch.

Dane osobopoznawcze

Oskarżony jest żonaty oraz posiada piątkę własnych dzieci w tym dwójkę z poprzedniego małżeństwa, prowadzi własną działalność gospodarczą.

Notatki urzędowe

Dokumenty urzędowe z treści których wynika, że doszło na miejscu zdarzenia do zatarasowania przez K. D. przejazdu nie tylko J. ale także D. D. (1) (wynika to z nagrania głosowego), a Ł. J. nie chciał jeździć samochodem po błocie tylko dlatego że szwagier zablokował mu swobodny przejazd po jego prywatnej drodze. Ta sytuacja doprowadziła do kłótni i zaatakowania J. przez oskarżonego, wzajemnego szarpania się i rzucania przez D. kamieniami w J..

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Wyjaśnienia K. D.

Oskarżony K. D. zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i na etapie postępowania jurysdykcyjnego nie przyznał się do postawionych mu zarzutów. Przez cały czas trwania postępowania przedstawiał się jako ofiarę. Przed Sądem przedstawił kartę leczenia szpitalnego oraz opinię biegłego, które potwierdzały u niego rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni.

Sąd ocenił wyjaśnienia K. D. jako niewiarygodne i odosobnione, a podnoszone przez niego argumenty na poparcie tezy, że jakoby to on dnia 12 marca 2021 roku został przez Ł. J. zaatakowany mają na celu jedynie przedstawienie się w korzystnym świetle. Nie budzi wątpliwości, że wyniku przedmiotowego zajścia oskarżony na skutek szarpania się z Ł. J. i obopólnego przewrócenia na ziemię doznał lekkich obrażeń ciała ale w tym zakresie oskarżyciel publiczny umorzył dochodzenie z uwagi charakter prywatnoskargowy tych obrażeń i brak interesu prawnego objęciem ściganiem publicznoskargowym czynu z oskarżenia prywatnego. Fakt poniesienia przez oskarżonego w czasie zajścia z dnia 12.03.2021r. lekkich obrażeń ciała nie ma wpływu na ocenę dowodów wskazanych w stanie faktycznym.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I, II

K. D.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

K. D. stanął pod zarzutem popełnienia dwóch przestępstw: jednego z art. 191 § 1 k.k. oraz drugiego z art. 157 § 2 k.k.

Przepis art. 191 § 1 k.k. stanowi, że przestępstwo w nim opisane można popełnić wyłącznie w sposób umyślny, i to jedynie w zamiarze bezpośrednim.

Znamię "zmusza" przesądza o działaniu sprawcy, które musi być nakierowane na zmuszenie innej osoby do określonego zachowania.

Przestępstwo to jest przestępstwem materialnym (skutkowym). Dla jego dokonania nie wystarczy, aby sprawca podjął określone w przepisie środki zmuszania, tj. użył przemocy wobec osoby lub groźby bezprawnej, lecz jego dokonanie następuje w chwili osiągnięcia skutku w postaci zmuszenia do określonego działania, zaniechania lub znoszenia osoby, wobec której bezpośrednio podejmowane są wskazane środki lub innej osoby (zmuszanej pośrednio). Samo zastosowanie wskazanych środków bez realizacji wskazanego skutku należy obecnie kwalifikować jako usiłowanie ("Kodeks karny. Komentarz" Alicja Grześkowiak, Krzysztof Wiak (red.), Warszawa 2024, wyd. 8).

Skutkiem w tym przypadku było uniemożliwienie przez oskarżonego zbliżenia się pokrzywdzonego do swojego samochodu gdy oskarżony próbował wyszarpać mu kamerkę samochodową. Skutek ten oskarżony osiągnął poprzez zamierzenie się na Ł. J. trzymając w ręce duży kamień oraz kierowane w stronę pokrzywdzonego groźby pozbawienia życia. Wcześniej oskarżony rzucał w pokrzywdzonego mniejszymi kamieniami. oraz rzucanie kamieniami.

Przestępstwo opisane w art. 157 § 2 k.k. jest przestępstwem materialnym, w którym skutkiem jest wywołanie u drugiego człowieka naruszenie czynności narządu ciała lub spowodowanie u niego rozstroju zdrowia na okres poniżej siedmiu dni. Przestępstwo to można popełnić jedynie w sposób umyślny. Opinia biegłego medyka potwierdziła, ze pokrzywdzony doznał takich obrażeń na skutek zadanych mu przez K. D. uderzeń i ciosów

Należy stwierdzić, że zachowanie K. D. było zawinione, a w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności limitujące przypisany mu stopień winy.

Sąd Rejonowy ocenił, iż zachowanie K. D. cechowało się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Przedmiotem zamachu było w tym przypadku życie i zdrowie innego człowieka. Oskarżony działał z premedytacją, w niewątpliwym zamiarze wyrządzenia drugiemu człowiekowi krzywdy. Sąd wziął pod uwagę właściwości oraz warunki osobiste oskarżonego.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał , że działanie oskarżonego wypełniło znamiona przestępstw za z art. 191 § 1 k.k. oraz z art. 157 § 2 k.k.

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. D.

I

I

Przestępstwo z art. 191 § 1 k.k. zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3. Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary z art. 53 k.k.

W ocenie Sądu karą najbardziej adekwatną do okoliczności czynu, do właściwości i warunków osobistych oskarżonego oraz wagi popełnionego przez oskarżonego czynu jest kara pozbawienia wolności w wymiarze 7 miesięcy. Okolicznościami obciążającymi był brak skruchy, i bezkrytycyzm K. D. wobec swojej osoby. Okolicznością obciążającą były także niskie pobudki jakimi się kierował w postaci złośliwości za uprzednią pomoc jego żonie kiedy wyprowadzała się od niego. Pomimo prawomocnego wyroku za znęcanie się nad D. D. (1) oskarżony czuje się skrzywdzony działaniami rodziny D. D. (1) w tym także Ł. J..

K. D.

II

II

Przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. zagrożone jest grzywną, karą ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2.

Miarkując karę Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary z art. 53 k.k.

W ocenie Sądu karą najbardziej adekwatną do okoliczności czynu, do właściwości i warunków osobistych oskarżonego i wagi popełnionego przez oskarżonego czynu jest kara pozbawienia wolności w wymiarze 3 miesięcy.

Okolicznościami obciążającymi były niskie pobudki jakimi się kierował, brak skruchy i jakiegokolwiek samokrytycyzmu wobec swojego postepowania. O bezkrytycyzmie oskarżonego świadczy również nagranie głosowe zalegające w aktach z którego wynika, że nawet obecność kilkuletniej córki w samochodzie nie powstrzymała go od zaatakowania J. i późniejszego wciągania dziecka w konflikt dorosłych o czym świadczy stwierdzenie D. żeby córka (która wystraszyła się płakała i krzyczała w czasie tego zajścia ) żeby popatrzyła co wujek tacie zrobił oraz zarzucanie D. D. (1) że to wszystko to jej wina.

K. D.

III

I, II

Sąd biorąc pod uwagę, iż oskarżony został skazany zarówno na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, jak i na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, postanowił na mocy art. 85 § 1 k.k., art 85a k.k. oraz art. 86 § 1 k.k. biorąc pod uwagę wspomniane kary pozbawienia wolności, wymierzyć oskarżonemu karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Rejonowy uznając to za adekwatne do przypisanego oskarżonemu stopnia winy oraz do ustalonego stopnia społecznej szkodliwości, a także biorąc pod uwagę że w czasie popełnienia zarzucanych przestępstw oskarżony nie był skazany na karę pozbawienia wolności zastosowano wobec oskarżonego środek probacyjny w postaci warunkowego zawieszenia kary łącznej pozbawienia wolności na dwuletni okres próby.

K. D.

IV

I, II

Kierując się interesem prawnym pokrzywdzonego i potrzebą jego ochrony na przyszłość orzeczono oskarżonemu środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego Ł. J. na odległość mniejszą niż 30 metrów na okres 2 lat.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową oskarżonego oraz jego możliwości zarobkowe, a także normę wyrażoną w art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości - kwotę 190 zł tytułem wydatków oraz kwotę 180 zł tytułem opłaty sądowej.

VI

Na zasadzie art. 627 k.p.k. Sąd postanowił zasądzić od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego Ł. J. kwotę 1344 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika procesowego w toku postępowania sądowego.