Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Nowym Sączu

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 932/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

D. G.

W dniu 25 grudnia 2023 roku w N. przy ul. (...) dokonał uszkodzenia pojazdu marki F. (...) o nr. rej. (...) poprzez naniesienie trwałym środkiem kryjącym na pokrywę silnika oraz tylne prawe nadkole znaków graficznych, czym spowodował szkodę w wysokości 733, 33 zł na rzecz G. J..

W dniu 25 grudnia 2023 roku w N. przy ul. (...) dokonał uszkodzenia pojazdu marki V. (...) o nr. rej. (...) poprzez naniesienie trwałym środkiem kryjącym na lewe przednie drzwi, lewy tylny błotnik oraz szybę boczną lewą i tylną znaków graficznych czym spowodował szkodę w wysokości 1100 zł na rzecz W. W., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia co najmniej 6-ciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne zasądzonej wyrokiem Sądu (...) sygn. akt II (...).

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 25 grudnia 2023 roku w N. przy ul. (...) D. G. niezmywalną farbą w sprayu naniósł znaki graficzne na pokrywę silnika oraz prawe tylne nadkole samochodu F. (...) o nr. rej. (...). Właścicielem samochodu jest G. J.. D. G. spowodował straty w mieniu G. J. w wysokości 733, 33 zł.

Tego samego dnia w N. przy ul. (...) D. G. niezmywalną farbą w sprayu naniósł trwałe znaki graficzne na lewe przednie drzwi, lewy tylny błotnik oraz szybę boczną lewą i tylną samochodu marki V. (...) o nr. rej. (...). Właścicielem samochodu jest W. W.. D. G. spowodował straty w mieniu W. W. w wysokości 1100 zł.

Wyrokiem Sądu (...) z 17 kwietnia 2018 roku sygn. akt II (...) oskarżony został skazany za przestępstwa z art. 278 § 1 kk, art. 278 § 1 i 5 kk, art. 279 § 1 kk i art. 288 § 1 kk, za które wymierzono mu karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, a wyrokiem Sądu (...) z 15 maja 2018 roku sygn. akt II (...) za przestępstwo z art. 278 § 1 kk na karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności, które odbywał w okresie od 4 grudnia 2017 roku do 29 stycznia 2022 roku w ramach kary łącznej 4 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu (...) sygn. akt II (...).

D. G. urodził się w (...) roku. Nie posiada stałego zatrudnienia. Jest uzależniony od alkoholu i narkotyków. Do 27 marca 2025 roku przebywał w (...).

W czasie popełnienia czynów oskarżony miał zdolność rozpoznania ich znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem. Jest zdolny do prowadzenia swojej obrony w sposób samodzielny.

zeznania G. J.

2 – 4, 145

protokół oględzin samochodu F. (...)

14 - 21

protokół zatrzymania nagrania z monitoringu

23 - 25

nagranie z monitoringu (B. 12)

26

protokół oględzin nagrania

27 - 30

zeznania W. W.

31 – 32, 146

protokół oględzin samochodu marki V. (...)

35 - 37

protokół zatrzymania nagrania z monitoringu

40 - 42

nagranie z monitoringu ( sklep (...))

43

protokół oględzin nagrania

44 - 47

informacja o odbywaniu kary pozbawienia wolności

57

wyrok SO w N. S. II (...)

58

dane o stanie majątkowym

54

dane o oskarżonym

62

wyjaśnienia D. G.

74 – 75, 126

wyrok SR w N. S. II (...)

84 - 93

wyrok SR w N. S. II (...)

160

opinia sądowo - psychiatryczna

96 - 98

informacja o wyroku

112

(...)

116 - 120

dokumentacja medyczna oskarżonego

132 - 139

opinia biegłego z zakresu wyceny ruchomości

152 - 158

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

w/w dowody

Dowody wymienione powyżej oceniono jako wiarygodne i jako takie wykorzystano przy dokonywaniu ustaleń faktycznych. Nie zachodziły żadne przesłanki świadczące o niemiarodajności dowodów. Sugestia oskarżonego, że biegli psychiatrzy nie sporządzili opinii rzetelnie, miała dowolny charakter. Okoliczność, że biegli korzystali z wcześniejszych wyników badań, nie wpływa ujemnie na wartość opinii. Dokumentacja medyczna oskarżonego w żaden sposób nie wskazuje, że stan psychiczny oskarżonego jest czy był inny niż zaopiniowali biegli. Zeznania pokrzywdzonych były spójne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Autentyczność i prawdziwość dokumentów nie była kwestionowana i nie budziła wątpliwości. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconych czynów, a jego przyznanie korelowało z materiałem dowodowym. Zachowanie oskarżonego prowadzące do uszkodzenia samochodu F. (...) zostało nagrane. Jak wynika z drugiego nagrania chwilę później D. G. stał przed sklepem (...) trzymając w ręku pojemnik przypominający farbę w sprayu. Podobieństwo znaków i środka kryjącego wskazują, że pozostawiony nieopodal samochód W. W. został uszkodzony przez oskarżonego. Wysokość poniesionych przez pokrzywdzonych szkód odpowiadająca kosztom oczyszczenia samochodów, została ustalona przez biegłą z zakresu wyceny ruchomości. O prawidłowości wniosków biegłej świadczą zeznania G. J., który już zapłacił za czyszczenie swojego samochodu. Według biegłej, uszkadzając samochód G. J., oskarżony spowodował szkodę w wysokości 733, 33 zł, a nie 1000 zł jak wskazano w akcie oskarżenia. W przypadku samochodu W. W. szkoda wyniosła 1100 zł, a nie 1500 zł. W świetle materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że oskarżony spowodował uszkodzenia opisane w akcie oskarżenia, z tym, że w związku z treścią opinii należało dokonać modyfikacji w zakresie wysokości poniesionych przez pokrzywdzonych strat.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Skutkiem zachowania oskarżonego było uszkodzenie mienia. Wygląd samochodów uległ zmianie, a ich wartość zmniejszyła się. D. G. działał umyślnie. Miał świadomość, że jego zachowanie będzie prowadzić do uszkodzenia cudzej rzeczy. Ze względu na wiek i poczytalność oskarżony jest osobą zdatną do zawinienia i był zdolny do rozpoznania bezprawności czynów.

Z uwagi na wartość poniesionych szkód, uszkodzenie przez oskarżonego samochodu należącego do G. J. nie wypełnia znamion przestępstwa z art. 288 § 1 kk.

Przestępstwo z art. 288 § 1 kk jest tzw. „czynem przepołowionym”. W zależności od wartości uszkodzonego mienia może zostać zakwalifikowany jako przestępstwo albo wykroczenie z art. 124 § 1 kw. Od 1 października 2023 r. czyn stanowi wykroczenie, jeżeli wartość uszkodzonego mienia nie przekracza 800 złotych.

Czyn polegający na tym, że w dniu 25 grudnia 2023 roku w N. przy ul. (...) dokonał uszkodzenia pojazdu marki F. (...) o nr. rej. (...) poprzez naniesienie trwałym środkiem kryjącym na pokrywę silnika oraz tylne prawe nadkole znaków graficznych, czym spowodował szkodę w wysokości 733, 33 zł na rzecz G. J. stanowi zatem wykroczenie z art. 124 § 1 Kodeksu wykroczeń (punkt I wyroku).

Powyższe ustalenie nie wychodzi poza zakres niniejszego postępowania i zostało podjęte w trybie art. 400 § 1 Kodeksu postępowania karnego.

W konsekwencji w przypadku pierwszego z wymienionych w akcie oskarżenia czynów nie zostały spełnione przesłanki z art. 64 § 1 Kodeksu karnego, ani niemożliwe stało się przyjęcie, że oskarżony działał w ramach ciągu przestępstw (art. 91 § 1 Kodeksu karnego).

Słusznie przyjęto, że czyn oskarżonego z punktu 2 aktu oskarżenia stanowi przestępstwo. Skutkiem zachowania oskarżonego było uszkodzenie mienia o wartości przekraczającej 800 zł.

Z uwagi jednak na to, że wartość uszkodzonego mienia w przypadku czynu popełnionego na szkodę W. W. jest tylko 300 zł wyższa od progu, poniżej którego czyn stanowi wykroczenie, a także, że D. G. użył środka kryjącego, który można stosunkowo łatwo usunąć nie naruszając przy tym integralności karoserii, czyn zarzucony oskarżonemu w punkcie 2 aktu oskarżenia w ocenie Sądu stanowi wypadek mniejszej wagi tj. przestępstwo z art. 288 § 1 i 2 kk, a nie jak przyjęto w akcie oskarżenia z art. 288 § 1 kk.

Oskarżony czynów dopuścił się czynu przed upływem 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności wymierzonej za umyślne przestępstwo podobne, działał zatem w warunkach powrotu do przestępstwa tzw. recydywy z art. 64 § 1 kk. Okoliczność, że sprawca popełnił przestępstwo w warunkach recydywy, nie wyłącza możliwości uznania go za wypadek mniejszej wagi.

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

D. G.

I, II

I

Wymierzając D. G. karę za wykroczenie – uszkodzenie samochodu G. J. – Sąd na podstawie art. 124 § 1 kw wymierzył karę 1 miesiąca ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godzin w stosunku miesięcznym.

Sąd uznał karę ograniczenia wolności za najbardziej odpowiednią spośród katalogu kar z art. 124 § 1 kw, adekwatną do stopnia winy, społecznej szkodliwości i skuteczną pod kątem prewencyjnego oddziaływania zarówno na D. G. jak i osoby, które dowiedzą się o treści wyroku. Stosownie do art. 20 § 1 kw kara ograniczenia wolności trwa 1 miesiąc.

Sąd wziął pod uwagę, że D. G. przyznał się do popełnienia czynu i wyraził skruchę z powodu jego popełnienia oraz zadeklarował chęć naprawienia szkody. Z drugiej strony nie można pominąć, że był już wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu.

D. G. powinien skompensować pokrzywdzonemu poniesione straty. Wobec tego na podstawie art. 124 § 4 kw, Sąd zobowiązał D. G. do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego G. J. kwoty 733, 33 zł (punkt II wyroku).

III, IV

III

Uznając oskarżonego winnym popełnienia przestępstwa, Sąd na mocy art. 288 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wymierzył karę 1 roku ograniczenia wolności polegającą wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godzin w stosunku miesięcznym.

Wymierzając karę Sąd miał na względzie zarówno okoliczności łagodzące jak i obciążające oskarżonego. Do okoliczności łagodzących należało zaliczyć przyznanie się oskarżonego do winy, wyrażony przez niego żal i gotowość naprawienia szkody. Okolicznościami obciążającymi była wcześniejsza karalność, tylko częściowo odzwierciedlona w kwalifikacji prawnej.

Konieczność wykonywania prac na cele społeczne przez okres jednego roku lepiej pozwoli oskarżonemu zrozumieć naganność i nieopłacalność jego zachowania, tak by nie dopuszczał się łamania prawa, niż miało by to miejsce w przypadku izolacji penitencjarnej oskarżonego. Niesłuszny jest pogląd, że tylko kary pozbawienia wolności osiągają cele prewencyjne. Cele te osiąga się karami adekwatnymi, a taką karą w przypadku oskarżonego będzie konieczność świadczenia nieodpłatnej pracy w ilości 24 godziny miesięcznie przez okres 1 roku. Kara przyczyni się ponadto do kształtowania świadomości prawnej osób, które dowiedzą się o wyroku, wytwarzając w nich przekonanie o konieczności szanowania cudzej własności.

Dolegliwość kary nie przekracza stopnia winy oskarżonego, jest też dostosowana do wagi popełnionego czynu, jest więc karą sprawiedliwą.

W punkcie IV wyroku Sąd nałożył na oskarżonego obowiązek naprawienia wyrządzonej W. W. szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 1100 zł.

Nakładając powyższy obowiązek poza skompensowaniem szkody, Sąd miał na celu uświadomienie oskarżonemu nieopłacalności jego zachowania, wpływając na jego zachowanie w przyszłości.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Obciążenie oskarżonego kosztami sądowymi w postępowaniu karnym jest regułą. Oskarżony jako osoba zdolna do samodzielnego zarobkowania jest zdolny do poniesienia kosztów sądowych w części tj. w kwocie 100 zł. W pozostałej części oskarżony został zwolniony od obowiązku poniesienia kosztów sądowych z uwagi na niedawny pobyt w (...) i nałożone na oskarżonego niniejszym wyrokiem obowiązki.

VI

Na zasadzie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J. R. kwotę 1536 zł powiększoną o kwotę 353, 28 zł tytułem podatku VAT łącznie kwotę 1.889, 28 zł tytułem nieopłaconych kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przygotowawczym i sądowym. Wysokość stawki określono w oparciu o przepisy § 4 ust 3 i § 17 ust. 1 i 2 pkt 3 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 roku (Dz. U. 2024. 763).

Podpis